Васисуалий Лоханкин

#LearnAndDiscuss

Gdyby mnich Ockham dożył XXI wieku i próbował zrozumieć strukturę światowej gospodarki, prawdopodobnie nie tylko straciłby dar mowy — spaliłby swoje notatki i odszedł w cyfrową pustelnię. Jego słynna "brzytwa", zgodnie z którą "nie należy mnożyć bytów bez potrzeby", stępiłaby się już przy pierwszej próbie "otwarcia" konstrukcji globalnego systemu walutowego. Żyjemy w świecie, w którym byty się mnożą — waluty, pochodne, schematy, nadbudowy, banki centralne, kryptowaluty, ETF. Złożoność stała się nową normą. Ale im bardziej skomplikowana konstrukcja, tym większa szansa na jej zawalenie.

#Fed
Retoryka kierowników Federalnej Rezerwy wiosną 2026 roku przypomina próbę zachowania twarzy przy złej grze. Podczas gdy rynek czeka na złagodzenie, urzędnicy Fedu budują warstwową obronę z regulacyjnych barier i teoretycznych wyliczeń dotyczących AI, ignorując narastające pęknięcia w fundamentach gospodarki.

Marcowe posiedzenie FRS pokazało gwałtowną zmianę retoryki: regulator oficjalnie przeszedł od strategii luzowania do przymusowej stabilizacji, stając w obliczu jednoczesnej presji zewnętrznych szoków i wewnętrznej inercji cen.
Geopolityczna mgła. Główna wiadomość — stopa pozostała na poziomie 3.5%–3.75%. Ale diabeł, jak zawsze, tkwi w szczegółach. Jerome Powell, prowadząc, być może, jedno z ostatnich spotkań na stanowisku szefa FRS, wyglądał na człowieka, który zdaje sobie sprawę: stare podręczniki już nie działają. Konflikt między Iranem a Izraelem uderzył w dystrybutory szybciej, niż FRS zdążyła wydrukować raporty. „Po prostu nie wiemy”, szczerze przyznał Powell, odpowiadając na pytania o wpływ wojny. Ta fraza stała się leitmotivem całego spotkania.

Wydarzenia marca 2026 roku wyraźnie pokazały, jak szybko oczekiwania rynkowe mogą odbiegać od rzeczywistości geopolitycznej. Miniony tydzień na amerykańskim rynku akcji okazał się nie tylko „czerwony”, ale stał się zimnym prysznicem dla tych, którzy mieli nadzieję na stabilizację cen i łagodny koniec cyklu Fed. Indeksy S&P 500, Dow i Nasdaq odnotowały trzeci tydzień strat z rzędu, reagując nie na raporty firm, ale na relacje z frontu.

Lutowy raport FRS „Beige Book” nie jest tylko podsumowaniem danych regionalnych, ale dokumentem, który rejestruje głęboką strukturalną transformację amerykańskiej gospodarki. W zasadzie możemy obserwować niebezpieczną przepaść między technologiczną bańką a stagnacją sektora konsumpcyjnego.

Jeśli myślałeś, że rok 2025 był zmienny, witaj w marcu 2026 roku. Pierwszy tydzień miesiąca zamienił się w ekscytujący thriller ekonomiczny, w którym główne role grają irańskie proksy, amerykańscy sędziowie i niezatapialny konsument z sektora usług.
Obligacje: «Cicha przystań» zmieniła szyld. W tym tygodniu rentowność 10-letnich obligacji skarbowych USA (Treasuries) utrzymała się na poziomie 4,09%. Dla przeciętnego człowieka — liczby, dla rynku — sygnał alarmowy. Zwykle w momentach wojen inwestorzy uciekają w obligacje, obniżając ich rentowność. Ale nie tym razem. Teraz «aktywa defensywne» zachowują się jak zbuntowany nastolatek: spadają na wartości dokładnie wtedy, gdy są najbardziej potrzebne.

Po pięciu dniach od głośnego wystąpienia gubernatora Fed, Michaela Barrea (17 lutego 2026 r.), rynki i społeczność ekspertów zaczęły przetwarzać nową rzeczywistość. Regulator oficjalnie uznał: mamy do czynienia z technologią ogólnego przeznaczenia (GPT), porównywalną pod względem wpływu z elektryfikacją, ale o prędkości dyfuzji, która nie ma sobie równych w historii.

Na papierze amerykańska gospodarka na początku 2026 roku wygląda na wyjątkowo optymistyczną: PKB pewnie rośnie, a bezrobocie utrzymuje się na niskich poziomach. Ale jeśli wyjdziesz na ulicę i zapytasz zwykłego przechodnia, jak ocenia sytuację, zamiast optymizmu prawdopodobnie usłyszysz narzekania na ceny i niepewność co do jutrzejszego dnia.

Jeśli czekałeś, że na początku 2026 roku System Rezerwy Federalnej USA przyniesie inwestorom prezent w postaci obniżki stóp, to ostatnie wiadomości z Waszyngtonu przypominają zimny prysznic. Po styczniowym posiedzeniu i serii wystąpień kluczowych mówców (Jeffersona, Wallera i Bowmena) stało się jasne: FRS postanowił, że „ciszej jedziesz — dalej będziesz”.

Pierwsze tygodnie 2026 roku mogą wejść do podręczników historii jako okres, w którym zasady gry w globalnej ekonomice zostały nie tylko przepisane, ale dosłownie przekreślone. To, co analitycy nazywają „Czujnym styczniem” (Spry January), stało się momentem zderzenia wojny instytucjonalnej, geopolitycznego blefu i radykalnego technologicznego nacjonalizmu. Podczas gdy administracja Trumpa przechodzi do aktywnych działań, obserwujemy, jak stary neoliberarny świat ustępuje miejsca surowemu merkantylizmowi XXI wieku.

Początek 2026 roku okazał się dla amerykańskiej gospodarki okresem paradoksów i stanowczych, czasem graniczących z avantury manewrów. Podczas gdy indeksy giełdowe szturmują rekordowe szczyty, sektor rzeczywisty i rynek pracy zamarły w dziwnym oczekiwaniu, a Białe Dom przechodzi do modelu bezpośredniego państwowego zarządzania kluczowymi rynkami.

Po 43-dniowym wstrzymaniu działalności rynek finansowy w USA w końcu otrzymał świeże dane na temat inflacji, ale radość z "ładnych" cyfr na poziomie 2,7% jest nieco przyćmiona ich statystyczną czystością. Spotkaliśmy się z unikalną sytuacją: dane z października zostały po prostu wymazane z historii, a raport za listopad, choć wygląda jak balsam dla duszy inwestora, niesie ze sobą zbyt wiele "szumu". Niemniej jednak, indeksy giełdowe postanowiły nie psuć sobie nastroju i chwyciły się pozytywu, wysyłając kontrakty terminowe S&P 500 i Nasdaq w zielony sektor.

10 grudnia 2025 r. FRS na swoim posiedzeniu ponownie złagodziła politykę monetarną, obniżając docelowy zakres stopy funduszy federalnych o 25 punktów bazowych – do 3,50–3,75%. W oficjalnym oświadczeniu FRS stwierdzono, że gospodarka USA nadal się rozwija „umiarkowanym tempem”, jednak tempo wzrostu miejsc pracy znacznie spadło, bezrobocie nieco wzrosło, a inflacja ponownie okazała się „nieco wysoka” (powyżej docelowego poziomu 2%). Regulator zauważył, że przesunięcie ryzyk w stronę pogorszenia sytuacji na rynku pracy zmusza go do utrzymania bardziej łagodnej polityki. Przy tym FRS potwierdziła swoje długoterminowe cele – maksymalnego zatrudnienia i 2%-owej inflacji – i obiecała uważnie śledzić napływające dane przed jakimikolwiek dodatkowymi korektami stóp.

Amerykańska gospodarka znowu pokazuje swój ulubiony trik — ruch jednocześnie w dwóch prędkościach. Tym razem usługi energicznie przyspieszają, produkcja stoi w miejscu, rynek pracy daje niepokojące sygnały, a inwestorzy synchronizują swoje zakłady na grudniowe luzowanie polityki Fed. A wszystko to dzieje się na tle taryf, shutdownu i korekty w sektorze AI.

Gdyby amerykańską gospodarkę z listopada 2025 roku trzeba było opisać jednym statusem w mediach społecznościowych, brzmiałoby to: „Wszystko jest skomplikowane”.
Federalny system rezerwowy opublikował świeżą „Beżową księgę” (Beige Book), a ten dokument wygląda jak karta medyczna pacjenta, u którego wydaje się, że nic krytycznego nie boli, ale ogólny stan charakteryzuje się jednym słowem - osłabienie. Większość z dwunastu okręgów FRS raportuje, że aktywność gospodarcza „prawie się nie zmieniła”.

21 listopada 2025 roku zastępca przewodniczącego Fed Phillip Jefferson wygłosił programowe wystąpienie w Cleveland. Dla uczestników rynków finansowych — od giełdy po kryptowaluty — to wystąpienie jest ważniejsze, niż się wydaje. Regulator przestał postrzegać AI jako "futurystyczną zabawkę" i zaczął traktować jego wpływ na inflację, rynek pracy, a co najważniejsze, na stabilność finansową systemu.

Amerykańska gospodarka znów pokazuje typowy w ostatnich latach dualizm: statystyki zdecydowanie pokazują wzrost, a nastroje konsumenckie — gwałtowny spadek. Taki rozdział sam w sobie jest niepokojącym wskaźnikiem, ale pod koniec 2025 roku jest on szczególnie kontrastowy.
Świeże dane Uniwersytetu Michigan schłodziły optymizm inwestorów: indeks nastrojów konsumenckich wzrósł jedynie do 51,0 punktu — formalnie wzrost, ale w rzeczywistości pozostajemy na historycznym dnie, w kilku krokach od antyrekordu z czerwca 2022 roku. Indeks bieżących warunków całkowicie runął o 12,8%, ustanawiając nowy minimum w całej historii obserwacji. Głównym powodem jest gwałtowne pogorszenie oceny osobistych finansów i warunków dla dużych zakupów. Ludzie znów czują się biedniejsi, nawet pomimo spowolnienia inflacji.

Zakończenie najdłuższego shutdownu w nowoczesnej historii USA zdjęło jeden z głównych ryzyk politycznych, ale nie przyniosło rynkom tej jasności, na którą wielu liczyło. Formalnie wszystko wygląda pozytywnie: rząd zarabia, agencje federalne wracają do publikacji danych, budżety zostały odblokowane. Ale w praktyce inwestorzy zyskali nie spokój, a nową falę ostrożności — a powodem tego nie była tylko techniczna przerwa w statystyce, ale i to, że rynki coraz bardziej żyją w dwóch równoległych rzeczywistościach gospodarczych.

A dawno, koledzy, nie celowaliśmy w Chiny. Zobaczymy?
Październik pokazał, że chińska gospodarka przestała odpowiadać na znane recepty wsparcia: oficjalne dane PMI malują obraz trwającego spadku w przemyśle i ledwie żywej usług, a pakiety działań, choć dużych nominalnie, na razie nie przekształcają się w odczuwalny wzrost. Wskaźnik produkcji spadł do 49,0 — to nie tylko liczba, to siódmy miesiąc z rzędu, kiedy sektor przemysłowy zmniejsza produkcję i zamówienia, a pozycje eksportowe spadają szybciej, niż udaje się je zastąpić nowymi rynkami. Jednocześnie wskaźnik NBS-kompozyt (wskaźnik aktywności biznesowej sektora prywatnego w Chinach) utrzymuje się na granicy między stagnacją a słabym wzrostem, co wzmacnia odczucie „zawieszenia” — władze wprowadzają narzędzia, ale gospodarka pozostaje inercyjna.

System Rezerwy Federalnej na posiedzeniu FOMC 29 października 2025 roku obniżył docelowy przedział funduszy federalnych o 25 punktów bazowych — do 3,75–4,00%. Na pierwszy rzut oka wygląda to jak ostrożne złagodzenie, ale głęboka analiza tekstu oświadczenia i kontekstu ujawnia znacznie bogatszy obraz: połączenie ostrożnego złagodzenia polityki, kontynuacji podejścia „kombinowanego” (stopa + bilans) i gotowości do reagowania na ryzyka w dynamice danych.