Historia srebra nigdy nie jest stabilna: każda kolejna wycena opiera się na "brutalnym zakończeniu"
Patrząc na długoterminowy trend cen srebra, można dostrzec cechę, która była wielokrotnie potwierdzana, ale często ignorowana: srebro rzadko przeprowadza długoterminową stabilizację w celu dokonania wyceny. Niezależnie od tego, czy chodzi o lata 1980, 2011, czy o bardziej współczesne cykle, struktura cenowa niemal zawsze przyjmuje podobną ścieżkę szybkiego wzrostu, gwałtownego cofnięcia, a następnie wchodzi w długi okres fazy naprawczej.
Ta cecha nie jest przypadkowa, lecz wynika z samej struktury srebra. Jako towar posiadający zarówno cechy metali szlachetnych, jak i metali przemysłowych, srebro w fazie formowania trendu często przyciąga jednocześnie inwestycje inflacyjne, kapitał o wysokim ryzyku oraz narracje branżowe, co prowadzi do silnego, skoncentrowanego wzrostu cen w krótkim czasie. Jednak gdy zmieniają się zmienne makroekonomiczne lub gdy kapitał zaczyna redukować dźwignię, ten efekt nakładający się również może działać w odwrotną stronę, powodując, że ceny dokonują korekty w bardziej gwałtowny sposób.
Doświadczenie historyczne pokazuje, że srebro nie jest dobre w "wymianie czasu na przestrzeń". Gdy ceny wchodzą w obszar wysokiej ekspansji, rynek często oczekuje, że poprzez wahania i konsolidację uda się zniwelować wzrost, jednak w rzeczywistości znacznie częściej spotykaną ścieżką jest: poprzez jedną znaczną korektę, szybko przekształca się strukturę popytu i podaży. Ta "brutalna wycena", w istocie jest skoncentrowanym uwolnieniem wysokiej zmienności srebra.
Dlatego, badając ruchy srebra, zamiast oczekiwać stabilnej konsolidacji, lepiej jest uznać jego nieliniowe cechy. Dla srebra gwałtowne wahania nie są stanem wyjątkowym, lecz normalnym przejawem cyklu operacyjnego.
$XAG
