Siedzę przed komputerem, wpatrując się w rzędy nagich adresów i kwot przelewów w przeglądarce blockchain, i czuję, że ta coraz bardziej odsłonięta przezroczysta atmosfera staje się coraz bardziej niepokojąca. Ostatnio zagłębiałem się w analizę białej księgi @MidnightNetwork i zdałem sobie sprawę, że prywatność nie powinna być ślepym zaułkiem, w którym wszystko jest czarne lub białe. Wielokrotnie rozważałem pojęcie „racjonalnej prywatności” zaproponowane przez Midnight i odkryłem, że nie wymusza ono już skrajnego całkowitego zatarcia, lecz daje mi możliwość samodzielnego kontrolowania pokrętła ujawniania.
To poczucie kontroli wynika głównie z podwójnej struktury księgowej Midnight. Zastanawiałem się wcześniej, czy nie można by pozostawić wrażliwych danych źródłowych w lokalnej pamięci, a jedynie wrzucić przetworzone szyfrowo dowody zerowej wiedzy na publiczny łańcuch, co pozwoliłoby węzłom sieci weryfikować legalność transakcji, nie ujawniając jednocześnie moich tajemnic handlowych i sald aktywów całemu światu. Ta koncepcja w Midnight została zrealizowana dość sprawnie, zwłaszcza dzięki wykorzystaniu ZK-SNARKs, które redukują rozmiar dowodu do minimalnych rozmiarów, a weryfikacja zajmuje tylko milisekundy; to inżynieryjne umiar sprawia, że czuję, że Midnight rzeczywiście rozwiązuje rzeczywiste problemy związane z wydajnością operacyjną.
Podążając tym tokiem myślenia, modyfikacja modelu UTXO przez Midnight również bardzo mi odpowiada. Osobiście jestem przyzwyczajony do klarownej logiki aktywów w bitcoinie, ale Midnight dodał do każdego aktywa symbol unieważnienia oparty na haszowaniu. Symulując ten proces w moim umyśle, odkryłem, że tak długo, jak symbol unieważnienia jest oznaczony, podwójne wydanie jest całkowicie zablokowane, ale zewnętrzne osoby nie mają w ogóle możliwości odwrotnego wywnioskowania mojej ścieżki transakcji na podstawie tego hasza. Taki projekt sprawia, że czuję się bardzo pewnie przy równoległym przetwarzaniu transakcji, nie musząc martwić się o powstawanie skomplikowanej rywalizacji sald, jak w modelu kontowym.
Najbardziej interesuje mnie jednak rywalizacja w systemie tokenów $NIGHT i DUST. Jeśli posiadam część $NIGHT, może ona automatycznie generować DUST w miarę upływu czasu, podczas gdy DUST może być używany tylko jako paliwo do wykonywania kontraktów i opłacania gazu, nie może krążyć na zewnątrz. Cenię sobie to podejście, które fizycznie oddziela władzę zarządzającą od kosztów operacyjnych; utrzymuje ono system w ruchu, jednocześnie sprytnie omijając wiele wrażliwych pułapek w zakresie zgodności.