Wykresy świecowe istnieją od długiego czasu, znacznie dłużej niż podobne wykresy w świecie zachodnim. W Japonii ludzie zaczęli używać tych wykresów już w XVII wieku, podczas gdy najwcześniejsze znane wykresy w USA pojawiły się dopiero pod koniec XIX wieku.
W tym czasie Japonia była mocno zaangażowana w handel ryżem, który rozpoczął się w 1654 roku. Handlowano również złotem, srebrem i olejem rzepakowym. Ryż był w Japonii bardzo ważny, nawet ważniejszy niż zwykłe pieniądze.
Mężczyzna o imieniu Munehisa Homma, który był japońskim handlarzem ryżem urodzonym na początku lat 1700., jest uważany za jednego z pionierów śledzenia ruchów cen. Nie tylko rozumiał podaż i popyt, ale także zdawał sobie sprawę, że emocje ludzi odgrywają rolę w ustalaniu cen. Chciał śledzić, jak ludzie czuli się o rynku, i tak rozpoczęła się analiza świecowa. Był tak szanowany, że nawet został samurajem.
Japończycy trzymali świeczki w tajemnicy przed światem zachodnim aż do lat 80., kiedy banki i instytucje finansowe zaczęły łączyć się globalnie. Wtedy po raz pierwszy mieszkańcy Zachodu dowiedzieli się o tych specjalnych wykresach. To także wtedy komputery znacznie ułatwiły tworzenie wykresów.
Pod koniec lat 80. XX wieku zachodni analitycy, w tym Michael Feeny w Wielkiej Brytanii i Steve Nison w USA, zaczęli interesować się świecami. Steve Nison napisał artykuł w 1989 roku, który wyjaśniał wzorce odwrócenia świec i ich zdolności prognostyczne. Napisał również popularną książkę na ten temat.
Od tego czasu wykresy świecowe stały się coraz popularniejsze z każdym rokiem i obecnie są standardowymi wykresami, które wykorzystuje większość analityków.