OpenClaw jest imponujący. Ale to, co oddziela dobrego agenta od dominującego, nie ma nic wspólnego z tym, jak dobrze działa. Chodzi o to, jak długo pamięta i gdzie ta pamięć się znajduje. To jest to, co dodaje Neutron.

W tej chwili agenci OpenClaw pamiętają w plikach. MEMORY.md, USER.md, SOUL.md. To działa, dopóki nie zrestartujesz agenta, nie przeniesiesz maszyn, nie uruchomisz innej instancji lub nie pozwolisz mu działać na tyle długo, że kontekst stanie się martwym ciężarem. W tym momencie pamięć staje się technicznym długiem.
Neutron to interfejs API pamięci, który zapewnia agentom stałą pamięć. Kiedy OpenClaw integruje Neutron, pamięć nie jest już związana z systemem plików, urządzeniem ani pojedynczym czasem wykonywania. Agent może się wyłączyć, zrestartować gdzie indziej lub zostać całkowicie zastąpiony, a mimo to kontynuować z miejsca, w którym przerwał. Inteligencja przetrwa instancję.